کد خبر: 75379
تاریخ انتشار :

مجید واشقانی از بازی در ماتادور می‌گوید

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از باشگاه خبرنگاران ، مجید واشقانی خیلی زود با حضور در سریال «هوش سیاه (2)» تغییر ژانر داد تا توانایی هایش را در این عرصه اثبات کند. او که این روزها سریال «ماتادور» را (با نقش احسان ثامن) روی آنتن شبکه اول سیما دارد، در گفت و گو با «بانی فیلم» از بدشانسی ها و خوش شانسی هایش در ایفای بازیگری می گوید:

فکر می‏کنم وقتی که از هوش سیاه صحبت می‌کردیم، بازی تو در سریال «ماتادور» به پایان رسیده بود؟ ـ بله ولی سه چهار ماه از هر دو کار همزمان بود، نقش تو در هر دو سریال به رغم تفاوت در رنگ و لعاب یک شباهت داشت و آن هم اینکه در هر دو سریال ایفاگر کاراکترهای آشنا به برنامه های کامپیوتری بودی ـ بله ... این اتفاقی بود؟ ـ بله... به هیچ یک از دو پروژه نگفتی که من در آن سریال دیگر هم نقشی شبیه به این را دارم تا تغییراتی حداقلی ایجاد شود؟ ـ اگر می‏گفتم گوش می‏دادند؟! مگر عوامل تولید به حرف بازیگران پروژه اهمیتی نمی‏دهند؟ ـ کی به حرف بازیگر گوش می کند؟! ضمن اینکه برای خودم هم اهمیت نداشت. اما من شنیده ام کارگردانان به صحبت برخی از بازیگران گوش می دهند و حتی با پیشنهاد آنها تغییر دکوپاژ، میزانسن و حتی قصه و فیلمنامه می دهند؟ ـ بله این مخصوص بعضی از بازیگران است. آن دوستان قواعد و قوانینی را که کارگردانان به حرفشان گوش کنند را بلد هستند ولی من هنوز یاد نگرفتم. پس ممکن است یک روز تو هم یاد بگیری؟ ـ خدا نکند، ببین برخی از بازیگران برای اینکه بازیگر بشوند بازیگری می کنند برخی لابی گری می کنند، این دو مسئله با هم خیلی فرق داد. و تو؟ ـ من برای دیده شدن بازیگری می کنم. ولی به نظرم در این سینما و تلویزیون قدری از دومی هم نیاز است و گرنه کلاه هنرمند پس معرکه است، (مگر در شرایطی خاص و استثنایی). ـ صد در صد قبول دارم ولی من اگر لابی گری را بلد بودم جایگاهم خیلی بهتر از این چیزی بود که الان می بینی! لابی گری در هر حرفه ای وجود دارد فوتبال، اداره جات و... ولی متاسفانه با روحیه من سازگار نیست هر بار که می خواهم این کار را انجام بدهم دست و دلم نمی‏لرزد اگرهم انجام بدهم اوضاع را بدتر می کنم... (می خندد) معلوم است که هنوز حرفه‏ای نشده‏ ای ـ نه علت این است که حس من اصولاً با این رفتار هم‌ خوانی ندارد اما خیلی از دوستان که این کار را بلد هستند در کارشان هم موفق هستند، در نهایت می‏شود هزار زدن سوزن‏گر و یک زدن آهنگر، حالا مدام برو تمرین کن و بازیگری کن، تلاش کن ولی با یک حرکت از سوی مقابل همه چیز ختم می‏شود، چون سیستم، هوای او را خواهد داشت. کم کم داری وارد حاشیه می شوی... ـ (می خندد) معلوم است پتانسیل حاشیه را داری! ـ نه تو داری مرا به حاشیه می‏بری... بعد از سریال «ماتادور» پیشنهادی نداشتی؟ ـ من بعد از «ماتادور» سه تا تله فیلم کار کردم. منظورم دیده شدن سریال است ـ به نظرم آن زمان گذشت که یک بازیگر می‏ آمد و با موفقیت در یک کار برای کارهای دیگر انتخاب می شد. (حالا چه در سینما و چه در تلویزیون) و حتی برای نقش های بهتر... چرا فکر می کنی زمان این اتفاق گذشته؟ (هر بازی خوب در یک کار عامل دیده شدن بازیگر و انتخاب او برای کارهای دیگر است) ـ بعد از سریال «مسیر انحرافی» نود و نه درصد معتقد بودند که من کمدین خوبی هستم. انتظار داشتم بعد از آن کار بتوانم چند کار کمدی بازی کنم.(البته علی رغم میل باطنی) اما بعد به این نتیجه رسیدم که ما چند گروه که در سینما و تلویزیون کار کمدی انجام می‏دهند داریم. که ورود به آنها غیرممکن است؟ ـ دقیقاً، این گروه‏های موفق تنها با اعضای گروه خودشان کار می کنند. یعنی اگر در عرصه کمدی در حد چارلی چاپلین هم که باشی برای اینها دیده نمی‏شوی... ضمن اینکه پس از «مسیر انحرافی» تولیدات تلویزیون هم افت محسوسی داشت. ـ دقیقاً، اولاً تولید نمی شد ثانیا اگر می خواستی کار کنی باید می رفتی در یک گروه ضعیف و یک تله فیلم بد کار می کردی که این اوضاع را بدتر می کرد. اما تو پس از سریال «مسیر انحرافی» در همین اوضاع کم کاری تلویزیون دو سریال کار کردی و در دو نقش متفاوت دیده شدی و این خوش شانسی‏ات بود؟ ـ بله من آدم خوش شانسی بودم، چون اگر بعد از «مسیر انحرافی» یک سریال طنز کار می کردم در این ژانر می ماندم و تبدیل می شدم به یک بازیگر طنز کار، که متعلق به هیچ گروهی هم نیست. «هوش سیاه» را کار کردم که مخاطب عام و خاص به من نمره قبولی داد، اینجا هم انتظار یک پیشنهاد خوب را داشتم و دیدم در ژانر جدی هم یکسری فرمول هایی وجود دارد که گویا در مورد تو جواب نمی دهد. به همین دلیل است که می گویم زمان این ماجرا که تو خوب باشی دیده می شوی و انتخاب می شوی گذشته است. از سوی دیگر و از شانس بسیار خوب من، سه سریال من دقیقاً خورد به دوره ای که تلویزیون تولیداتش تعطیل شد، سینما کاملاً ورشکسته و بازار ویدئویی هم کاملاً نابود شد... الان دارم به این نتیجه می رسم که اصلاً مهم نیست تو بازیگر خوبی باشی یا خیر یعنی معتقد هستی فاکتورهای دیگری هم وجود دارد؟ ـ بله فاکتورهایی که خوشبختانه یا متاسفانه از بازیگر بودن تو مهم‏تر است. و اما احسان ثامن سریال «ماتادور» و حضور تو در کنار چند بازیگر جوان اما چهره؟ ـ بازی کردن کنار بازیگران شناخته شده هم خطرناک است و هم می تواند فاکتور مثبت باشد. از اینکه کنار یکی دو بازیگر شناخته شده کار کنم نمی‏ترسیدم چون در سریال «مسیر انحرافی» کنار 20 بازیگر شناخته شده کار کردم نه 3 نفر، در سریال «ماتادور» در کنار پوریا پورسرخ بودم که در هر کاری با هم بودیم رابطه تنگاتنگ و خوبی داشتیم و اصولاً حضور او برایم کمک است و در واقع نقطه مثبت قضیه بود. درمورد بقیه دوستان هم نظری ندارم ولی از همبازی بودن با این دوستان ناراضی نیستم چون می دانستم فرصت این را دارم که گلیم خودم را از آب بیرون بکشم. احسان ثامن چه تعریفی در فیلمنامه «ماتادور» داشت؟ ـ تنها گفته بودند که او یک متخصص سایبر است همین! و این کافی بود برای ایفای یک نقش در سریال 10 ـ 12 قسمتی؟ ـ نه در واقع تو هم در دل قصه قرار گرفتی و با تیم تولید پیش رفتی؟ ـ قرار گرفتم در دل قصه و شرایط تولید کار و فیلمنامه‏ای که دائماً بازنویسی می شد. از این مسئله هم ضربه خوردم و هم برد کردم. اصولاً در سریال اکشن اتفاقات سوار بر ماجرا هستند نه انسان ها به همین خاطر تو در این ژانر در مقام بازیگر آنقدر دیده نخواهی شد که به لیست بازیگران ستاره اضافه شوی. من پس از این سریال فهمیدم که کار اکشن بازیگر خاص خودش را می طلبد و کار هر کسی نیست. اما شخصیت احسان فرصت دیده شدن بیشتری داشت؟ ـ بله به شرط اینکه شخصیت پردازی این مجال را بدهد که یک جاهایی بتوانی شخصیت را سوار بر قطار کنی و جا نمانی! خب این ایراد به فیلمنامه «ماتادور» وارد است ولی بازیگر هم باید یک جاهایی بتواند خلاقیتش را به شخصیت تزریق کند و... ـ صد در صد، من فکر می کنم یک فرمول نانوشته وجود دارد و برخی بازیگران در طول مسیر به این می رسند که چه نقش منفی بازی کنند و چه مثبت، چه اکشن، چه درام و ... هر شخصیتی را که بازی می کنند برای بیننده آن را محبوب می کنند. ما شخصیت های منفی و تلخی داشتیم که تماشاگر آنها را دوست دارد سریال «هوش سیاه»، «خواب و بیدار» و... -دقیقاً، من فکر می کنم اگر بازیگر به این فرمول دست پیدا کند هر خوراکی را که به بیننده می دهد مورد توجه و اقبال قرار می گیرد. البته این مسئله به جنس بازی بازیگر، نوع نگاه، فیزیک صورت، لحن و بیان و... بستگی دارد. - به شدت موافق هستم. من دارم برای هر نقش تلاش می‌کنم که آن کاراکتر را اول محبوب کنم. فرهاد نجفی در گفت و گویی که داشتیم اظهار کرد هدف از انتخاب مجید این بود که می‏خواستیم کاراکتر احسان ثامن تا حدودی شیرین هم باشد، (ما که چیزی ندیدیم) - به غیر از یک سکانس آن هم خیلی ضعیف ما چنین چیزی از احسان ندیدیم و چون شرایط برای چنین بازی مهیا نبود. شما فرصتی دیدی که من بتوانم نقش را شیرین کنم؟! چی بگم... تو در جریان تولید کار نبودی، باور کن گاهی الان که سریال را می‏بینم غبطه می‏خورم که ای کاش اینگونه بازی می‏کردم و آنجا آن طور... زمانی که هیچ چیزی برای نقش در نظر نگرفته باشند تو هر کاری کنی می‌شود آیتم، مقطعی و نمی رود در دل شخصیت...وقتی این شخصیت شیرین می‌شود که من شیرینی را با کاراکتر همراه کنم، اگر یک جا جدی باشد و یک جا شیرین، کاراکتر می‌شود بلاتکلیف... با نویسنده در تماس و ارتباط بودی؟ - من با آرش قادری دو کار انجام دادم، به نظرم نویسنده‌ فوق العاده باهوشی است، اما شرایط این کار کاملا متفاوت بود، بازنویسی‌های سر صحنه و شرایط خاص کار جریان را کلا تغییر داد. شاید ایراداتی که شما در فیلمنامه می‌بینید بر می‏گردد به دو دستی کار... و فرهاد نجفی جوان در ژانر سخت اکشن... -فرهاد اصولاً کار اکشن را دوست دارد و خودش را کارگردان اکشن می داند. در این زمینه بسیار مطالعه کرده، فیلم دیده و الگو برداری می‌کند. ژانر را خوب می شناسد. حالا اینکه چند درصد از کار درآمده یا نه تا یک درصدی در دست کارگردان است. نه فرهاد، از دست کارگردانی خارج است چون ما در ایران کار می‌کنیم). از حضور خودت در سریال «ماتادور» چقدر راضی هستی؟ - من زمان ایفای نقش به این سؤال تو فکر می کنم پس تمام تلاشم را می کنم که امروز بگویم از خودم ناراضی نیستم.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها