کد خبر: 80095
تاریخ انتشار :

«افسانه مطرب مهتاب‌رو» در بالاترین نقطه پایتخت

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از شرق؛ پنجشنبه نهمین روز از آبان‌ 1392 بلندترین نقطه پایتخت- «برج میلاد»- میزبان قصه آن «مطرب مهتاب رو» بود که باز در تازه‌ترین کنسرت گروه تنبور شمس و خانواده پورناظری قدم گذاشته بود. مطرب مهتاب‌رویی که شهری را در «افسانه مطرب حیرانی» به هیاهو آورده بود تا به آهنگ کیخسروانی سرود روایت شمس را از هوایی وطنی بگوید که آرزویش هست. پورناظری‌ها یعنی پدر و پسران بعد از همکاری‌های موفق با هنرمندان صاحب‌نامی چون محمدرضا و همایون شجریان و علی‌رضا قربانی بار دیگر در کنسرتی در کنار گروه شمس به صحنه آمده بودند تا علاوه بر قطعات تازه، خاطره کنسرت‌های به یادماندنی این گروه چون کنسرت نیاوران را زنده کنند. در این کنسرت که موسسه آوای ققنوس تهیه‌کننده آن بود؛ نجمه تجدد با‌عنوان همخوان کیخسرو، تهمورس و سهراب پورناظری را همراهی می‌کرد. اجرا با دونوازی تنبور و دودوک با عنوان «شبگرد کولی باد»آغازگر این کنسرت بود که سهراب پورناظری و آرشاک ساهاکیان اجرا می‌کردند. در این دونوازی «روبین واسی» نوازنده سازهای کوبه‌ای نیز همراهی می‌کرد. با حضور تهمورس پورناظری روی صحنه بخش اصلی کنسرت آغاز شد. «یارم تویی» با آهنگسازی تهمورس روی شعری از فریدون مشیری به‌عنوان نخستین قطعه این بخش اجرا شد. اما اوج این بخش را باید قطعه «یار آمد» دانست. قطعه‌ای با تم موسیقی تاجیک روی شعری از هلالی‌جغتایی که سروده بود: «یار آمد و من طاقت دیدار ندارم/ از خود گله‌ای دارم و از یار ندارم». قطعه هجرانی که قطعه معروف گروه شمس با همخوانی سهراب و تهمورس پورناظری و نجمه تجدد بود با سماع سماع‌گران همراه شد. با اجرای این قطعه بخش اول کنسرت به پایان رسید. بخش دوم کنسرت با افسانه مطرب حیرانی آغاز شد. قطعه‌ای که آن را باید قطعه منحصربه‌فرد گروه شمس دانست و تلفیق چندین قطعه ساخته این خانواده هنرمند از سال‌های دور و نزدیک است و سیری در آثار کیخسرو پورناظری با تنظیم‌های تازه پسران. این قطعه با معرفی گروه شمس آغاز می‌شود: «خوشا چلچراغ درخشان شمس/ که می‌تابد از اوج چرخ کبود.» قطعه حیرانی که سال‌ها پیش پورناظری پدر برای پسرعمو ساخته تنها بخش کردی این قطعه است. این قطعه با قطعه «مردان خدا پرده پندار دریدند» به اوج خود می‌رسد و در قطعه وطن فرود می‌آید؛ آنجایی که می‌خواند: «وطن عشق و وطن عشق و وطن عشق/ وطن بخشیده دریایی به ما عشق.» با آغاز سه قطعه پایانی ساربان با آهنگی از تهمورس روی شعری از مولانا و دو قطعه مرغ دل و یار یار با آهنگی از سهراب بار دیگر گروه سماع‌گران به صحنه آمدند. در این کنسرت علاوه بر خانواده پورناظری که تنبور و سه‌تار و کمانچه و تار می‌نواختند؛ پوریا پورناظری، کاوه گرایلی، ندا خاکی، علی‌رضا جوادی، خورشید دادبه، نیکناز میرقلمی، کیمیا جمشید و سپند دادبه با تنبور، آرشاک ساهاکیان با دودوک و کلارینت، روبین واسی با سازهای کوبه‌ای حسین رضایی‌نیا با دف و دایره و آرین کشیشی با باس گروه را همراهی می‌کردند. کنسرت گروه شمس در برج میلاد در نخستین ساعات روز دهم آبان در حالی تمام شد که انگار این نوا جریان داشت: «صدای شمس اگر آهنگ دل‌هاست/ صدای پرطنین ملت ماست.»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها