ادعای کیهان: هاشمی در نماز جمعه القای تقلب به نفع ناطق و به ضرر خاتمی را مطرح کرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از انتخاب ، هاشمی رفسنجانی می گوید «نسخه کوچک طرح دولت وحدت ملی همان بود که ما در دولت بعد از جنگ (سازندگی) انجام دادیم».
برای اجرای این طرح باید مجموعه اقداماتی که ما را از وضع نامساعد فعلی در عرصه بین الملل و داخل خارج کند، بهره گرفت. البته نسخه کوچک این طرح، همان بود که ما در دولت بعد از جنگ انجام دادیم. وی می افزاید: در حال حاضر مشکل اصلی با خارجی هاست. در زمان جنگ هم اوضاع همینطور بود. ما اولویت را دادیم به اصلاح روابط خارجی و از قطعنامه شروع کردیم.
هاشمی ادامه داد: در آن دوره درعرصه داخل هم اختلافات تشدید شده بود. راهکار من این بود که دولتی تشکیل دهیم که ترکیبی از جناح های مؤثر انقلاب (محافظه کاران، مستقل ها و رادیکال ها) باشد.
وی در حالی که مجالس چهارم و پنجم بیشترین همکاری را با هاشمی داشتند، ضمن متهم کردن تلویحی مجلس به تندروی می افزاید: در زمانی که اکثریت مجلس در اختیار نیروهای راست بود، در مواجهه با مجلس، بنا را بر تعدیل و تفاهم گذاشتیم.
هاشمی رفسنجانی تصریح کرد: الان هم دولت اگر ترکیبی از این مجموعه باشد، البته با قید اینکه رئیس دولت روی آنها نفوذ داشته باشد، می توان امیدوار بود.
هاشمی با بیان اینکه «ما تا آخر 8 سال، کارمان را بدون دردسر انجام دادیم» گفت: هم رابطه مان با نهادها و قوای دیگر بسیار خوب بود و هم در عرصه بین الملل دستاوردهای خوبی داشتیم . وی با اشاره مجدد به دولت وحدت ملی افزود: من از این طرح، یک ایده آل غیرواقعی نمی خواهم. نظر من این است که این طرح باید با هماهنگی تمام جریانهای مؤثر در انقلاب شکل بگیرد.
او در پایان می گوید: در سال های اخیر، اکثر طردها و برخوردها نسبت به یک جریان بوده که تعداد کمی هم نیستند.
*
آقای هاشمی البته، درباره فرجام دولت به اصطلاح وحدت ملی خود توضیح نمی دهد. وی و اطرافیانش بعدها مکرراً به عنوان افتخار خود و به عنوان استدلال در برابر اصلاح طلبان اعلام کردند که دولت [ساختار شکن و افراطی] اصلاحات، از دل دولت سازندگی جوشید. در واقع خطوط موازی «رادیکالیسم و تنش در داخل» و «سازش طلبی در قبال آمریکا» و «لیبرالیسم فرهنگی» به تدریج در دولت سازندگی و به واسطه حضور عناصری چون عطاءالله مهاجرانی و عبدالله نوری و خاتمی پدیدار شد. این در حالی بود که جریان حاکم بر مجالس وقت بیشترین همکاری را با دولت سازندگی به عنوان ضرورت کشور مبذول می داشت اما برآیند آن همکاری یکسویه، تغییر فاز ناگهانی رئیس دولت و حزب تابع وی در دولت سازندگی به سمت حمایت از حلقه ای بود که بعدها عنوان اصلاح طلبی را برای خود انتخاب کردند. در چنان وضعی امثال ناطق نوری (رئیس مجلس وقت) دور زده شدند و حتی هاشمی در نماز جمعه القای تقلب به نفع ناطق و به ضرر خاتمی را نیز مطرح کرد، حال آن که اقتضای بیطرفی و ادعای وحدت ملی کذایی، عدم جانبداری از خاتمی و تخریب عملی رقیب وی بود. البته بعدها افراطیون جبهه اصلاحات به خیال اینکه قدرت را به دست گرفته اند و نیازی به امثال هاشمی ندارند اقدام به تخریب وی در انتخابات مجلس ششم (سال 78) کردند. اما این اتفاق عبرت آموز و فراموش نشدنی مانع از حمایت جریان نفاق فرصت طلب از آقای هاشمی در انتخابات سال 84 و سپس در تحرکات مغایر با وحدت و منافع و مصالح ملی در سال 88 نشد. درباره مسئله سیاست خارجی و تنش زدایی نیز شایان یادآوری است که نگاه خاص آقای هاشمی در این عرصه، مانع از ایراد اتهام بی سابقه علیه وی در دادگاه میکونوس نشد.
دیدگاه تان را بنویسید