راز لباسهای غیر رسمی سروش صحت
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از مجله زندگی ایده آل: سروش صحت که سالهاست در سینما، تلویزیون و تئاتر به عنوان بازیگری توانا شناخته شده حالا بعد از کارگردانی 2 مجموعه تلویزیونی «ساختمان پزشکان» و «پژمان» نشان داد در عرصه کارگردانی هم حرفهای زیادی برای گفتن دارد. از ما نشنیده بگیرید ولی این اصفهانی با نمک دارد به رقیبی جدی برای طنزسازهای شناخته شده تلویزیون مثل مهران مدیری و رضا عطاران تبدیل شده است. «زندگی ایدهآل» در همه این سالهایی که با شما همراه بوده بارها بیبهانه و با بهانه سراغ این هنرمند محبوب رفته است بنابراین سعی کردیم این بار هم مثل همیشه با حرفهای جدیدی مهمان شما باشیم. با «ایدهآل» همراه باشید: زنان بعضا فوتبال روی اعصابشان است؟ یا علاقهای به آن نشان نمیدهند؟ چیزهایی هست که به خلق و خو، فیزیک، متابولیسم، ترشح هورمونها و... ربط دارد اما اتفاقا فوتبال از آنها نیست. من زنان زیادی را میشناسم که طرفدار دوآتیشه فوتبال هستند و آقایان زیادی را هم میشناسم که اصلا هیچ علاقهای به فوتبال ندارد و حتی نگاه هم نمیکنند. مخاطب سریالهای تلویزیونی اکثرا زنان هستند. در «پژمان» چه ترفندهایی استفاده کردید که سوژهای مردانه برای زنان هم جالب باشد؟ قصه ما صرفا فوتبالی نیست. ما یک قصه خانوادگی و اجتماعی داریم که نقش اول آن یک فوتبالیست است. پژمان جمشیدی هم که فوتبالیست است نقش این فوتبالیست داستان ما به نام پژمان را بازی میکند یعنی از خاطرات پژمان جمشیدی در این داستان استفاده کردیم اما سریال «پژمان» داستان زندگی پژمان جمشیدی نیست. پیمان و مهراب قاسمخانی کلی داستانپردازی کردند، قصههای زیادی به خاطرات واقعی پژمان اضافه کردند، روابط کاملا تغییر کرده و هیچ شباهتی به زندگی پژمان جمشیدی ندارد. باز هم من جوابم را نگرفتم. ترفندهای شما برای جذب مخاطب اکثریتی تلویزیون که زنان باشند، چیست؟ فکر میکنم ما وقتی روی سریالی کار میکنیم، چه موقعی که پیمان و مهراب دارند مینویسند و چه موقعی که من دارم میسازم، لحظه به لحظه بر اثرگذاری روی مخاطب فکر نمیکنیم و اینطور برنامهریزی نمیکنیم که این را مثلا برای میانسالان بسازیم یا برای زنان و... . ما با شناختی که در این سالها از تلویزیون و مخاطبانمان پیدا کردیم در ناخودآگاهمان یکسری ویژگیها، نکات و... به وجود آمده که از آنها استفاده میکنیم. داریم برنامههایی مثل برنامههای کودک و نوجوان که مخاطب اصلی آن مشخص است و تکلیف روشنتر است اما سریالهای شبانگاهی آنقدر گروه مخاطبانشان وسیع است که خیلی نمیتوانیم دستهبندی کنیم. این سریالها برای عموم مردم است. ما هم داریم در همین اجتماع زندگی میکنیم و با مسائل و دغدغههای مردم آشنایی داریم. سعی میکنیم آنها را در قصه شیرینی لحاظ کنیم. همینطور تلاش میکنیم هم با زنان، هم با مردان، هم با جوانان، هم با میانسالان و مسنها، هم آنهایی که در مرکز هستند، هم آنها که در شهرستانها هستند و... ارتباط برقرار کنیم. کلا یکی از وظایف اصلی تلویزیون این است که بتواند برنامههایی برای مخاطب عام بسازد. پژمان اعجابانگیز بازی گرفتن از یک فوتبالیست در مقابل دوربین چه سختیهایی دارد؟ پژمان آنقدر با هوش و بااستعداد بود که بازی گرفتنی احتیاج نداشت، خودش خوب بازی میکرد. پژمان واقعا اعجابانگیز بود. به هر حال بازیگر نبوده و اولین تجربه تصویری او بوده است. خاطره بامزهای از وی دارید یا اینکه کار عجیبی کرده باشد؟ پژمان اوایل کار فکر میکرد هر وقت میرسد باید جلو دوربین برود. یک هفتهای طول کشید تا با این مسئله کنار بیاد که بقیه عوامل و گروه هم باید کارهایشان را انجام بدهند و بعد فیلمبرداری شروع خواهد شد. «پژمان» یک کار طنز است؟ بله پس چرا خیلی وقتها ما واقعا برای پژمان ناراحت، متاسف یا غمگین میشویم؟ این کار طنز است ولی طنزی که چون بستر اجتماعی دارد زمانهایی، طنز تلخی میشود. این طنز دارد موقعیتی اجتماعی و انسانی را بررسی میکند؛ بنابراین هم لحظات خندهدار و مفرح و هم لحظات تلخ و دردناک دارد. هر ستارهای ممکن است افول کند و مشکلاتی داشته باشد و اصلا قرار است مخاطب همین را ببیند که هر آدمی ممکن است در بهترین موقعیت هم کارش به گره بخورد. چه فرقی بین ستارههاست که یکی افول میکند و یکی ماندگار میشود؟ این در حرفه شما هم هست یعنی مختص فوتبال نیست. 2 مسئله وجود دارد؛ یکی اینکه بعضیها مثل ناصر ملک مطیعی و فردین و... ستاره نبودند، سوپراستار بودند یعنی از ستارههای عادی مشهورتر بودند. من فکر میکنم اینها فراتر از زمان خودشان به یاد میمانند. از آن طرف پارامترهای دیگری هم دخیل است. مثلا ستارهای بازیگری را خوب بازی میکند، بعضی ستارهها شخصیتی فرای بازیشان داشتند، یکی به دلیل یک فیلمش هرگز از یاد نمی رود، دیگری ژستی یا حرکتی به یاد ماندنی دارد، یکی نگاهش، یکی صداش و خلاصه هر آدم به یادماندنی به خاطر ویژگی و آنی به یاد میماند. با همه و همه و همه شوخی کردیم کمی از تفاوتهای این کار با کارهای سابقتان بگویید. اینکه نقش اصلی ما را یک فوتبالیست بازی کرد و ما وارد دنیای فوتبال شدیم تنها تفاوت این کار با کارهای سابق بود. اگر نه ما مثل همه کارهایمان خانوادههایی در داستان داشتیم و پیرو آن روابط خانوادگی داشتیم و روابط شغلی و مسائل کاری را داشتیم حالا فوتبال به آن اضافه شده بود. این ویژگی از یک طرف امتیاز کارمان بود و از طرف دیگر میتوانست به عاملی برای شکست ما تبدیل شود. فکر کنید وقتی این همه طرفدار عاشق فوتبال دارند کارمان را تعقیب میکنند کافی بود یک اشتباه کنیم و کمی از خط درست خارج شویم تا همان چیزی که میتوانست قدرت کارمان باشد به نقطه ضعفمان تبدیل شود. نکته دیگر کار ما این بود که شخصیت اصلی ما ساخته و پرداخته ذهن نویسندههای کار بود اما بازیگر اصلی ما یک فوتبالیست بود که با اسم واقعی خودش داشت بازی میکرد. همینطور دوستان این آدم که آدمهای شناختهشدهای هستند میآیند و نقشهایی که خودشان نیستند را با اسم واقعی خودشان بازی میکنند مثل بهروز رهبریفر، آقای حمید درخشان عزیز، علی موسوی عزیز ، آقای ماهینی، آقای برهانی، آقای محمدی و... . این دوستان حاضر شدند از اسم خودشان مایه بگذارند و اجازه دادند نامشان پشتوانه این نقشها باشد. چطوری این همه آدم شناخته شده را راضی به این کار کردید؟ به ما اعتماد کردند و ما هم همه سعی کردیم از اعتمادشان سوءاستفاده نکنیم. ما با همه و همه و همه شوخی کردیم ولی تمام سعیمان را کردیم که به هیچ کس، هیچ کس و هیچ کس بیاحترامی نکنیم. شرط اول اینه، خوش بگذره حال و هوای پشت صحنه چطور بود؟ ما با ترکیبی از آدمهایی که قبلا با هم کار کردهایم و آدمهای جدید کار کردیم. خیلی تجربه خوبی بود؛ به من که خیلی خوش گذشت. یعنی یک کار دورهمی بود؟ همه کارهایی که ما میکنیم همینطوری است؛ هم کار میکنیم، هم لذت میبریم. اصلا شرط اول کارمان این است که خوش بگذرد. تنبلم! اگر قدرت این را داشتید چیزی را در دنیا تغییر بدهید چه چیزی را تغییر میدادید؟ عمر آدمها را طولانیتر میکردم و کاری میکردم بیشتر به آنها خوش بگذرد. از کدام شخصیت معاصر بدتان میآید؟ فکر میکنم همه ما نسبت به صدام حسین خیلی حس بدی داریم. چیزی که به خاطرش نمیتوانید خودتان را ببخشید، چیست؟ من آدمی هستم که وقت زیاد تلف کردم. مثلا یکسری چیزهایی مثل موسیقی یا یادگیری زبانهای مختلف بوده که همیشه دوست داشتم اما سراغشان نرفتم. حالا اینطور نیست که خیلی خودم را سرزنش کنم ولی کمی سخت است برای این تنبلیها خودم را ببخشم. خاطرهای که هیچ وقت نمیتوانید فراموش کنید؟ من بیشتر خاطراتم یادم نرفته و خیلی از لحظههای زندگیام همیشه در یادم هست. شاید برای همین وقتی است که میخواهم خاطره خاصی را بگویم، سختم است. تلخترین را میتوانم بگویم، ولی شیرینترین را نمیتوانم. تلخترین چه بوده؟ مرگ مادرم. مادرم در اثر سرطان از دنیا رفت. باارزشترین چیزی که به جز اموالتان دارید؟ دوستانم. من خانوادهام هم به عنوان دوستاند که برایم مهم هستند. یعنی ارزش خانوادهام هم به خاطر رفاقتی است که با هم داریم. اگر قرار باشد فیلم زندگیتان را بسازند دوست دارید چه کسی از بازیگران سینمای ما نقش شما را بازی کند؟ (با خنده) دوست دارم پژمان نقش مرا بازی کند. مهمترین نقطه قوتتان؟ نمیدانم این را دیگران باید بگویند. بعضی از اطرافیان میگویند خوشاخلاقم، صبورم و دیر اعصبانی میشوم. مهمترین نقطه ضعفتان؟ تنبلی کدام شخصیت معاصر در قید حیات است که بیشترین تاثیر را روی شما گذاشته است؟ راستش همه آدمهایی که میبینیم مستقیم یا غیرمستقیم روی ما تاثیر گذاشته یا میگذارند. به خاطر چه چیز بیشتر از همه به پدر و مادرتان مدیون هستید؟ به خاطر همین که من را به دنیا آوردند. سختترین کار برای شما جلوی دوربین چیست؟ خندیدن وقتی خندهات نمیآید به خصوص وقتی مجبورم با صدای بلند بخندم خیلی برایم کار سختی است. اگر تکرار هم بشود دیگر بدتر. هر چی رنگی تر، بهتر شما را یک وقتهایی با کلاه میبینم و یک وقتهایی بیکلاه ماجرا چیست؟ وقتی موهایم کوتاه است کمتر کلاه میگذارم و وقتی موهایم بلند باشد بیشتر کلاه سرم میگذارم. به ندرت شما را با لباس رسمی دیدهایم حتی در مراسمها. چرا؟ چون لباس رسمی ندارم. به چه رنگهایی برای لباسهایتان بیشتر علاقه دارید؟ اصولا رنگها را دوست دارم؛ هر چه رنگیتر، بهتر. اهل برند بازی هستید؟ نه. اهل خرید هستید؟ خیلی.
دیدگاه تان را بنویسید