حسن روشن:قلعه نویی امسال تمام می شود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از خبرآنلاین، روشن در 25 سالگی از فوتبال ایران کنار رفت و شاید اگر با استاندارد امروز، او در فوتبال ما بود و تا سنینی بالای 30 در تیمملی میماند، بسیار محبوبتر از این وآن صاحب حداقل 100 بازی ملی بود. روشن آخرین بازی ملی خود را 25 سالگی انجام داد و دایی و پروین در 24 سالگی با تیمملی شروع کردند! آنچه میخوانید حرفهای حسن روشن است برخی از حرفهای نگفتهای که برا ی اولین بار آن را بیان کرده. قطعاً جذابیتهای منحصربهفردی دارد. روشن در اواخر کلام گریزی به زمان حال زد و از استقلال لیگ 91 و فوتبال امروز هم گفت. چطور برخی از بازیکنان تصمیم به خداحافظی زودهنگام میگیرند؟ عواملی باعث این دوری میشود. زمانی یاد دارم که در فوتبال ما از همایون بهزادی محبوبتر و عزیزتر نداشتیم. همین بهزادی که اذعان دارد محبوبترین بازیکن تاریخ فوتبال ماست آنقدر به ماندن در فوتبال اصرار ورزید که تماشاگران پرسپولیس او را هو کردند و او در رختکن آمد و گریه کرد. برایم گریه بهزادی یکی از تلخترین اتفاقاتی بود که ممکن بود در زندگیام پیش آید، البته در آن مقطع. اما 25 سالگی که سن خداحافظی نیست! این حساسیت در سن 30 به بالا وجود دارد؟ خب بله. شاید به خاطر بیپولی بود که رفتم دوبی. قبل از انقلاب میدانید کار و بار من چه بود؟ اتومبیل میخریدم، تمیز و سرحالش میکردم و آن را میفروختم. یعنی این قدر بیپول بودید؟ زندگی من با فوتبال میچرخید اما آن وقتها که در فوتبال پول بود! برگردیم از ابتدای دهه 50 شروع کنیم. سوم شهریور 51 مبدا فوتبال من بود. اولین بازیام را برای تاج انجام دادم. روز شیرین من تلخ به پایان رسید چراکه شب وقتی رفتم خانه خبر آوردند برادرم فوت شده. سیدمحسن تصادف کرده و دچار ضربه مغزی شده بود. بعد از آن در تاج ستاره شدید و ملی پوش شاید باورتان نشود اما عبده مدیر پرسپولیس به من یک خانه و 500 هزار تومان پیشنهاد داد. برای آنکه بدانید 500 هزار تومان آن وقت چقدر ارزش داشت باید بگویم یکی از دوستانم یک خانه 150 متری را در شمیران با 60 هزار تومان خریده بود. من میتوانستم در شمیران یک خانه 1500 متری بخرم. چرا از سرنوشت حرف میزنید اینقدر؟ به ما گفتند پاسپورتها را برای رفتن به دوبی جمع کنید من رفتم از روی نقشه زیر تنگه هرمز محلی را دیدم که نوشته بود «دوبا» با خودم گفتم در این گرمای کشنده بروم تنگه هرمز؟ تلفن خانه را جواب ندادم و با همسرم رفتم شمال و روز جمعه برگشتم. داستان این بود که تیم چهارشنبه برود دوبی و با الاهلی بازی کند. این موضوع برمیگردد به شهریور سال 57. خلاصه من به تهران برگشتم و جمعه عصر ساکم را برداشتم که بروم انفرادی در دیهیم تمرین کنم. تمرینات ما آن وقتها در زمین دیهیم انجام میشد. خلاصه رفتم و دیدم اتومبیل همه بچههاست. آمدم پایین از نگهبان پرسیدم چه شده پس چرا بچهها هستند؟ او گفت هواپیما اشکال داشته و سفر تا شنبه تعویض افتاده است. اتومبیل شما چه بود؟ BMV مدل 2002 که البته جزو اتومبیلهای اسپرت و جوان پسند بود. خلاصه سرنوشت باعث شد که بروم دوبی. بازی تاج با الاهلی دوبی ساعت 11 انجام شد که از گرما کاسته شود. ضمن اینکه شیخ محمد حاکم دوبی از لندن میخواست برگردد و بازی را ببیند. اولین بازی 90 دقیقهای من بعد از جامجهانی 1978 بود. همین بازی و گلهایی که زدیدی شما را به دوبی برد؟ موقع برگشت یکی از افسرهای فروگاه که فارسی بلد بود آمد و گفت فلانی شیخ محمد دوست دارد اینجا بازی کنی. دوست داری بیایی؟ گفتم به شرط اینکه 300 هزار تومان استقلال را پس دهید. فوتبال ما هم تعطیل شده بود و دوران انقلاب و حکومت نظامی بود خسروانی اجازه نداد و گفت میروم به دربار میگویم! بچه گیر آورده بود در آن وضعیت انقلاب و قیام مردم کدام درباری به فوتبال فکر میکرد! بعد هم رفتم پیش مرحوم سرودی که آن وقتها سرطان گلو داشت. مشکل را گفتم، او به خسروانی زنگ زد و مشکلم حل شد. آمدم پای مذاکره گفتند چقدر میخواهی گفتم 300 هزار آنها هم خندیدند و نوشتند. بعداً فهمیدم این پول برای آنها چیزی نبوده و فکر میکردند باید 10 برابر این پول را به من بدهند. البته 6 ماهی هزار درهم هم میدادند که میشد 10 هزار و پانصد تومان. شاید پیش قراردادم کم بود اما نکته جالب اینکه عربها هیچ وقت زیر حرف خود نزدند. من از بازی پنجم به این تیم ملحق شدم. الاهلی از 4 بازی گذشته 3 تا را باخته بود. اما در مجموعه به رتبه چهارم جدول رسیدیم. بعدها شرایط الاهلی هم عوض شد. ایرانیهای نسل اول که به امارات آمدند کجا بازی کردند من و حسن نظری در الاهلی بودیم. ابراهیم قاسمپور و برزگری به النصر رفتند. علیرضا عزیزی و حسن فرکی در الشعب بودند. دانایی فرد به الشباب رفت. در میان مربیان مهاجرانی اول مربی الشعب شد و وقتی به تیمملی امارات رفت اصغر شرفی دستیار او شد. همایون شاهرخی دستیار او شد. همایون شاهرخی سرمربی الاهلی شد. حسن حبیبی بعد از مهاجرانی سرمربی العشب شد. پورحیدری هم مدتی سرمربی الاهلی بود.
قرارداد جدید با ماراتیها چطور بود؟ قرارداد خوبی بستم و گفتم ماشینم را عوض کنند. ضمنا پول معالجه همسرم که مریض بود بود را هم بدهند. آنها شرایط رفتن من و همسرم به لندن را فراهم کردند بعد با من و حسن ظنری الاهلی قهرمان امارات شد. در باز یجامحذفی مقام تیم الشعب ناگهان مچ پایم به شدت شکست. در مدت معالجهام در درمانگاه چلسی دست تقدیر باز هم سرنوشت مرا عوض کرد. من که پاری سنژرمن فرانسه و فورتنا دوسلدورف آلمان را از دست داده بودم حالا چلسی انگلیس را هم از دست میدادم. یعنی چلسی هم شما را میخواست برای معالجه و فیزیوتراپی به درمانگاه چلسی و فولام رفتم. 3 ماه تمرین کردم و پایم بهتر شد. گفتم من بازیکن تیمملی ایران بودهام (داستان مربوط به سال 1360 بود) گفتم با پیراهن استقلال، با تیم چلسی بازی کردم. رفتند سراغ آرشیو فیلم بازی من را دیدند و وقتی فهمیدند 26 سال بیشتر ندارم گفتند الان دوره اوج توست. بمان. تصمیم گرفتم در چلسی بمانم اما مشکلی باعث شد باز به امارات بروم چون به پول احتیاج داشتم. دوستی داشتم که رستورانش گروی بانک بود و بانک میخواست آن را حراج کند. باید 3 ماه میماندم تا با چلسی قرارداد ببندم اما چون برای دوستم پول میخواستم به سفارت امارات رفتم و گفتم به مسئولان الاهلی که مدام پیغام میدادند برگردند. بگویند من آماده قرارداد جدید هستم. قرارداد جدیدم را بستم و آخرین سال حضورم در امارات را گذراندم. از سال بعد جذب بازیکن خارجی در لیگ امارات ممنوع شد. در مورد فوتبال حال حاضر کشورمان چه نظری دارید؟ امروز جوانی حرف اول را میزند. فوتبال یعنی فجرسپاسی و انگیزه جوانهای جویای نامش نه پرسپولیس و استقلال با بازیکنان باتجربه اما بیانگیزه. ولی استقلال با همین نسخه تجربه قهرمانی با قلعهنویی را دارد؟ من عصاره این فوتبالم. سیستم قلعهنویی فقط غلبه بر حاشیهها و تاکید بر تداوم روند موفقیت است. این سیستم دیگر جواب نمیدهد و قلعهنویی امسال با قرار نگرفتن در کورس قهرمانی با استقلال تمام میشود.
دیدگاه تان را بنویسید