این گزارش واقعی است بیم و امید عودلاجان در یک جلسه رسمی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از میراث فرهنگی ، ظهر روز یکشنبه 22 آبان است. جلسه در تیمچه اکبریان که اکنون سفره خانه شده، کاملا رسمی است. اکنون 4 سال از نخستین تصمیم و ایدهپردازی و 6 ماه از هم پیمان شدن شهرداری و سازمان میراث فرهنگی و اهالی برای شهرموزه شدن عودلاجان میگذرد. حالا، محله قدیمی شاهد زنده شدن دوباره طاقهای تاریخیاش است. همه هم پیمانان گرد آمدند تا مروری بر اقدامات موفقیت آمیزشان داشته باشند. جای یک هم پیمان اما خالی است: شهرداری. چندان هم مهم نیست، شهرداری در عوض حضورش مجلهای با کاغذ گلاسه در زمان قحطی کاغذ که بسیاری از مجلات همشهری صفحاتشان کم یا حتی از دنیای مطبوعات حذف شدهاند، منتشر کرده است. در این مجله از اقدامات این ارگان برای احیای عودلاجان، مفصل سخن گفته شده است! مجلهای که البته در این جلسه فتنهساز هم میشود. این گزارش واقعی است. جلسه رسمی است. معتمدان محله آمدهاند. مدیر اداره میراث فرهنگی هم میآید. پیمانکارها هم میآیند. کارشناس دفتر توسعه محلی هم میآید. کارشناس سابق میراث هم میآید. قدردانیها آغاز میشود. یک ساعت میگذرد. اتفاقی شبیه فیلم لوییس بوئوئل از آدمهایی که به یک مهمانی میروند و در آن گیر میافتدند و آخر مهمانی خیلی از مسایل را افشا میکنند، پیش میآید. در این جلسه خبرنگارها هم هستند. در میان بحثها هیچ کس از بسیاری از اتفاقات آن سوی پرده میگذرد، نمیگوید اما فحوای حرفها گویای این است که تفاهم نامهای میان سازمان میراث، شهرداری و کسبه بسته شده. هر کدام از طرفین تفاهم نامه بودجه 33 درصدی وسط گذاشتهاند. سازمان میراث یک میلیارد و 500 تومان اعتبارات را برای این پروژه اختصاص داده. شهرداری کف سازی و ساماندهی بخشهای شهری را به عهده گرفته با همین میزان اعتبار. طراح طرح را داده است. پیمانکارها دست به کار شدند. در این جلسه رسمی، ارقام به طور رسمی اعلام نمیشود اما پچ پچهای این طرف و آن طرف گویای آن است یکی از پیمانکارها حدود 400 میلیون تومان و دیگری 200 میلیون تومان دریافت کردهاند، یعنی سازمان میراث فرهنگی 600 میلیون تومان تا کنون هزینه کرده است. اکنون سازمان از معتمدان محله میخواهند، طبق قولی که دادند، 33 درصد خود را وسط بگذارند. کاسبکارها اما کم نمیآورند. آنها میخواهند،تکلیف بقیه اعتبارات مشخص شود. زیرا طبق گفت و گوی شفاهی، ابتدا سازمان میراث که ارگان دولتی است باید هزینه ها را بپردازد و بعد کسبه . با این وجود، فراهانی میگوید که این اعتبارات دوباره به خزانه بازگشت خورده است. معتمدان محل در پاسخ به او میگویند که چطور ممکن است، حین اجرای پروژه اعتبارات برگشت بخورد؟ جلسه اما همچنان رسمی است. در این جلسه دیالوگهای ماندگاری مطرح میشود که از دیالوگهای ماندگار فیلمهای ماندگار هم ماندنیتر است. البته این جلسه نمونه کوچکی از بسیاری از جلسات است که خبرنگاران یا حضور ندارند یا اینکه به پرداخت این مسایل توجهی ندارند. بنابراین ارزش اقدامات سازمان میراث، شهرداری و کسبه به قوت خود باقی میماند. پرده بالا میرود و جلسه رسمیتر از قبل میشود؛ گردانندگان: محمد حسین فراهانی: مدیر اداره میراث فرهنگی تهران حیدری: معتمد محل احمد محیط طباطبایی: تهران شناس و کارشناس میراث فرهنگی توسلی: مسئول دفتر توسعه محلی عودلاجان فاطمه علی اصغر: خبرنگار CHN و با حضور پیمانکار، روابط عمومی و دستاندرکاران پرده اول؛ مراسم تشکر و قدردانی حیدری:من از مسئولان محترم که مسئله عودلاجان را پیگیری میکنند، تشکر میکنم. فراهانی: من هم تشکر میکنم. از مردم ایران و خصوصا مردم تهران، ما می توانستیم مانند مدیران دیگر کناری بنشینیم. اما حالا شبانه روز ما شده است، عودلاجان. به طوریکه خانواده و فامیل میپرسند که این عودلاجان کجاست که شما اینقدر برایش تلاش میکنید. مردم شایسته اینگونه خدمت هستند.برای ما هم افتخار بزرگی است. خبرنگار chn: (بعد از مراسم تشکر)، آقای فراهانی، لطفا به صورت دقیق و با جزییات گزارشی از اولویتهای فاز اول پروژه مرمت عودلاجان میدهید. فراهانی: من از آقای محیط طباطبایی میخواهم که این توضیح را بدهند. محیط طباطبایی: این پروژه شامل جدارهسازی راسته، کف و همچنین بازسازی طاقها میشود. از ورودی پانزده خرداد، تا انتهای بازارچه عودلاجان که پیر عطا نام دارد. حیدری: من عذرخواهی میکنم. در تفاهم نامه این پروژه از ابتدای پانزده خرداد تا سه راه جواهری و حکیم است. از قسمت بقعه پیرعطا هنوز نماینده کسبه مشخص نشده است. فراهانی: بله بنابراین از پانزده خرداد است تا سه راه جواهری. محیط طباطبایی: البته باید بگویم که در حال حاضر پیمانکار میراث، کار را آغاز کرده و پیش برده اما تعهدات شهرداری هنوز انجام نشده است. تعهداتی همچون کف سازیها و سیستمهای برق، آب و گاز و هماهنگی که این ارگان است. توسلی: این ها در جریان است. محیط طباطبایی: با توجه به شرایط کشور باید در مورد انجام وظایف دقت بیشتری شود. میراث در حال انجام وظایف خودش است. کسبه هم کارشان را کامل انجام دادهاند. مسئولان شهرداری گفتند و هماهنگ کردهاند اما هنوز کاری انجام ندادند. به هر کار میراث ضرب العجلی دارد، اگر شهرداری به میراث نرسد. این پروژه هم همان بلایی به سرش می آید که بسیاری از پروژه های کشور. پیمانکار: تازه بخشی از تعهدات شهرداری را هم ما انجام دادیم. خبرنگار chn: ببخشید چرا نماینده شهرداری حضور ندارند؟ توسلی: به هر حال ما خواستیم و همچنین آقای فراهانی که این جلسه تنها با حضور سازمان میراث برگزار شود. در ضمن باید بگویم، ما برای اولین بار است که هماهنگی میان میراث و شهرداری و کسبه را داشتیم. چون همکاری سه بخش را میطلبد این الزام را دارد که همه از هم حمایت کنند و مرتب نگوییم تقصیر این بود یا آن. خبرنگار chn: قرار نیست تقصیر به گردن کسی انداخته شود. میخواهیم درباره موضوع شفاف سازی شود و مسایل لاپوشانی نشود. لاپوشانی نتیجه خوبی ندارد. فراهانی: من کارم شفاف است و اصلا از این شفافی ماست که عدهای ایراد می گیرند. حیدری: بگذارید من جواب شما را بدهم. ما از مهندس پارسی، به عنوان یک پیمانکار جدید دعوت کردیم که طرحی را برای ما تهیه کنند. اطلاعات را ایشان از سازمانهای برق و آب گرفتهاند و طرح تهیه شده. این طرح تا چند روز دیگر برای شهرداری ابلاغ میشود و شهرداری کار را شروع میکند. فراهانی: من هنوز آقای پارسی را ندیده ام . ایشان کی هستند؟ حیدری: ایشان پیمانکاری بودند که سازمان میراث برای مسعودیه انتخاب کرده است. فراهانی: ما اصلا ایشان را نمیشناسیم و باید ناظر عالی سازمان، آن را نظارت کند تا با کل طرح هماهنگی باشد. من نمی دانم تخصص ایشان اصلا چی هست. حیدری: آقای علمداری را سازمان میراث دیده و تایید کرده اند. محیط طباطبایی : من اینجا بگویم که من در این طرح ناظر عالی نیستم تنها مشاور هستم. اگر ناظر عالی بودم نمی توانست یکی دیگری بدون حضور من تایید شود. جلسه همچنان رسمی است. این یک گزارش واقعی است. با اشاره خانم توسلی بحثها از این قسمت قطع میشود و او از سایر خبرنگاران میخواهد که آنها هم سوالهای خودشان را بپرسند. بنابراین از این قسمت بحث حول تعریف شهرموزه ادامه پیدا میکند. همانطور که فراهانی و محیط طباطبایی حرف میزنند. سفره آورده میشود. پرده دوم: زنان آبگوشت دوست ندارند یکی از دست اندرکاران: لطفا این نمکدان را بگذارید آن طرف. خبرنگارchn: ببخشید دارم حرف های آقای فراهانی را گوش میدهم. یکی دیگر از دست اندرکاران: این کاسه را لطف میکنید... خبرنگارchn: چشم! فراهانی: البته یک نکته مشخص نشد، این مجله عودلاجان را چه کسی در آورده است؟ حیدری: شهرداری! فراهانی: شهرداری هنوز کاری رو اجرا نکرده. حیدری: ببینید یک عکس از شما است.( در صفحه آخر مجله عکس تیره و کوچکی از افتتاح پروژه با حضور فراهانی را نشان میدهد.) فراهانی: سری تکان میدهد. (یکی میگوید:آقا بچه گول میزنید) خبرنگارchn: امکان دارد من هم ببینم. حیدری ( با عصبانت اما مودبانه ): مجله را می اندازد جلوی خبرنگار. یکی معتمدان: فکر کنم خانمها آبگوشت دوست ندارند. منو دیگری میخواهید؟ فراهانی: البته در همچین فضایی حتما باید آبگوشت خورد. حیدری: آقای فراهانی اگر مشکلی نیست، مرحمت می کنید، وضعیت مالی پروژه را مشخص کنید. فراهانی: کسبه باید حالا دیگه هزینهها را آماده کنند. حیدری: قرار بود که ابتدا اعتبارات دولتی خرج شود، بعد کسبه. تازه ما برای کسبه هزینه های دیگری همچون ساخت درها را در نظر گرفتیم. فراهانی: حالا در این مورد بعدا صحبت میکنیم. ما باید برویم. همه بلند میشوند. حیدری و فراهانی به صورت خصوصی بحث مالی را پیگیری میکنند. خبرنگارchn : ببخشید یک سوالی داشتم. هیچ کس اهمیتی نمیدهد. خبرنگار: میشود، این بحث مالی را باز کنید؟ هیچ کس جوابی نمیدهد. خداحافظ خانم توسلی و تشکر از دعوت. خداحافظی نمیکند. هنوز از اینکه سوالی در مورد نبود شهرداری شده است، به نظر ناراحت میآید. وقتی بیرون میآیم، آقایی جلو میآید و میگوید:شما خبرنگارید، ببینید. کار طاق ها با هم فرق می کند. می دانید، پیمانکار ناظر پیشنهاد نصف قیمت پیمانکار اول را داد، قبول کردند. کار پیمانکار دوم خوب نیست.نگاه کنید، تفاوتها. خبرنگار نگاه میکند. قرار است که شرحی از این جلسه را مکتوب کند. این خبرنگار امیدی ندارد که در دیگر جلسههای رسمی دعوت شود!
دیدگاه تان را بنویسید