چه نتانیاهو نخست‌وزیر شود، چه آیزنکوت احتمال حمله به ایران وجود دارد

گروه سیاست نامه‌نیوز: روز گذشته انتخابات رژیم صهیونیستی برگزار شد و بر اساس نتایج اولیه هیچ یک از احزاب نتوانستند ۶۱ کرسی کنست را به دست بیاورند تا بتوانند بدون ائتلاف با دیگر احزاب نخست وزیر این رژیم را تعیین کنند. اما آنچه انتخابات رژیم صهیونیستی را در این دوره می‌کند، آن است که آیا ماندن یا رفتن نتانیاهو از نخست‌وزیری تغییری در شیوه مواجهه رژیم صهیونیستی با ایران خواهد داد؟ به بیان دیگر آیا حمله به ایران سیاست شخص نتانیاهو است یا سیاست کلان رژیم صهیونیستی؟

علیرضا کمیلی، تحلیلگر مسائل سیاست خارجی، درباره انتخابات رژیم صهیونیستی به «نامه‌نیوز» گفت: «در انتخابات رژیم صهیونیستی رقابت میان دو جریان راست افراطی شکل گرفته است و یکی از انتقادهای اصلی رقیب نتانیاهو به او این است که چرا غزه را به‌طور کامل نابود نکرده است! فضای سیاسی رژیم صهیونیستی به اندازه‌ای رادیکال شده که جریان‌های چپ و لیبرال عملا جایگاه چندانی در آن ندارند و رقابت اصلی به دو جریان افراطی محدود شده است. البته این دو جریان تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند که عمدتا به شیوه اداره امور و توان مدیریتی آنها مربوط می‌شود. بااین‌حال، مواضع این دو جریان در قبال ایران، غزه و فلسطین، به‌ویژه از نظر دشمنی با ایران و مخالفت با فلسطینی‌ها، تفاوت اساسی با یکدیگر ندارد».

او ادامه داد: «تا این مرحله، رقابت میان دو جریان نزدیک به یکدیگر است و هیچ‌یک از آن‌ها به‌تنهایی به ۶۱ کرسی کنست دست نمی‌یابد. در چنین شرایطی، آرای احزاب عربی اهمیت پیدا می‌کند و باید دید این احزاب با کدام جریان ائتلاف خواهند کرد. از یک سو، گادی آیزنکوت نیز مواضعی رادیکال دارد و حمایت احزاب عربی را دارد و از سوی دیگر، نتانیاهو از حمایت یهودیان افراطی برخوردار است. اگر اختلاف‌ها ادامه پیدا کند و هیچ‌یک از جریان‌ها نتوانند اکثریت لازم را برای تشکیل دولت به دست آورند، ممکن است انتخابات تجدید شود. در چنین شرایطی، نتانیاهو شاید برای تثبیت موقعیت سیاسی خود و حفظ آرایش موجود، اقداماتی انجام دهد و ضرباتی به ایران وارد کند تا چنین نشان دهد که سیاست‌هایش نتیجه داده است».

این تحلیلگر مسائل سیاست خارجی همچنین بیان کرد: «درباره رویکردهای رژیم صهیونیستی، نمی‌توان با قطعیت گفت که پیروزی نتانیاهو به وقوع جنگ منجر خواهد شد؛ همان‌طور که نمی‌توان ادعا کرد در صورت پیروزی آیزنکوت جنگی رخ نخواهد داد. در مجموع، احتمال وقوع جنگ بالاست و نمی‌توان صرفا بر اساس اینکه کدام جریان در انتخابات پیروز می‌شود، درباره وقوع یا عدم وقوع جنگ قضاوت کرد زیرا هر دو جریان تمایل به جنگ دارند. ضلع دیگر ماجرا آمریکاست که از صحنه نبرد فاصله دارد و جنگ تأثیر کمتری بر این کشور گذاشته است. بااین‌حال، آمریکا برای حمله مجدد نیز با موانعی روبه‌رو است. این کشور تاکنون دو بار حمله کرده، اما به نتیجه موردنظر خود نرسیده است؛ بنابراین، تکرار حمله، می‌تواند هزینه‌های بیشتری برای آمریکا به همراه داشته باشد. اگر آیزنکوت در انتخابات اسرائیل پیروز شود و در آن سو دموکرات‌ها نیز در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا به پیروزی برسند، ممکن است در دو ماه آینده با فشارهایی مواجه شویم».

او درباره اینکه در صورت پیروزی یکی از احزاب در اسرائیل چگونه نخست‌وزیر تعیین می‌شود، تشریح کرد: «بر اساس نظرسنجی‌هایی که مشاهده کرده‌ایم، در حال حاضر نمی‌توان سایر احزاب را از معادلات سیاسی کنار گذاشت. بعید است حزبی بتواند به‌تنهایی آرای لازم برای تشکیل دولت را به دست آورد، اما همه احزاب در این معادلات نقش دارند و می‌توانند بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارند زیرا تشکیل دولت به ائتلاف میان احزاب وابسته است. بنابراین، نمی‌توان احزاب کوچک‌تر یا احزابی را که در نظرسنجی‌ها آرای کمتری دارند، فاقد اهمیت دانست. آرای همه احزاب، چه مخالف نتانیاهو و چه حامی او، اهمیت دارد. نتانیاهو نیز برای تشکیل دولت ناچار است با احزاب کوچک‌تر وارد مذاکره شود و حمایت آن‌ها را جلب کند؛ زیرا بدون همراهی این احزاب، تشکیل دولت امکان‌پذیر نخواهد بود».

کمیلی در پایان گفت: «نتانیاهو تلاش کرد از ترامپ به‌عنوان ابزاری تبلیغاتی برای تقویت موقعیت خود استفاده کند اما این اقدام در جامعه اسرائیل چندان مورد توجه قرار نگرفت زیرا انتقادها از نتانیاهو عمیق‌تر از آن است که چنین اقداماتی بتواند آنها را برطرف کند. منتقدان او می‌گویند غزه همچنان پابرجاست و ایران نیز به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد و دچار فروپاشی نشد. افزون بر این، عملکرد نتانیاهو در ارتباط با حوادث هفتم اکتبر و کشته‌شدن اسرای صهیونیستی نیز با انتقادهای جدی روبه‌رو است. البته اقدامات رادیکال نتانیاهو باعث شده است بخشی از ساکنان اراضی اشغالی از او حمایت کنند».