تحلیل عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی از اقتصاد استرالیا/ کشوری با 1500 میلیارد دلار بدهی خارجی!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
من از سالهای قبل علاقمند به مطالعه اقتصاد استرالیا بودم و اعتقاد داشتم از نظر آمایش سرزمینی اقتصاد استرالیا میتواند به عنوان الگوی توسعه ایران مد نظر قرار گیرد و بنابراین به دنبال فرصتی بودم تا از استرالیا دیدن کنم .
برادر همسرم که برای ادامه تحصیل به استرالیا آمده اکنون هفت سال است که در این کشور مستقر شده و در کنار درس فعالیت تجاری نسبتا موفقی را شروع کرده و سرزدن به آنان و بازی فوتبال جام ملتهای آسیا بهانهای شد که در 10 روز گذشته از اغلب شهرهای مهم استرالیا نظیر ملبورن، سیدنی، کانبرا، گلد کوست و بریزبن دیدن کنم و تا حدودی با فرهنگ و زندگی مردم استرالیا آشنا شوم .
این کشور که رسما قدمتی 100 ساله دارد تا حدودی شبیه برزیل است، کشورهای بزرگی که ساکنان محلی آنها سرخ پوست (برزیل) و سیاه پوست (استرالیا) بودهاند، برزیل را پرتقالیها فتح کردهاند و استرالیا را انگلیسیها. البته مردم استرالیا از برزیلیها با هوشتر، زرنگتر و فعالتر هستند. هر دو کشور در زمینه کشاورزی، دامداری ومواد غذایی مزیت نسبی و رقابتی دارند و صادر کننده عمده مواد معدنی هستند و شاید باور آن برای ما سخت باشد که یک کشور ٣٣٠ میلیون تن ذغال سنگ و ۵٢٠ تن سنگ آهن صادر کند و هر دو صادرکننده عمده محصول به چین هستند .
در استرالیا فرهنگ و سنت انگلیسی را مشاهده میکنید، یعنی ورزش راگبی و کریکت، مدارس و دانشگاههای بزرگ و با کیفیت، قوانین سخت و محکم مالیاتی، دستشویی وحمام با شیرهای جدای سرد و گرم، توجه و اولویت خانواده، علاقه به فرزند و خانوادههای شلوغ، مقررات سخت راهنمایی و رانندگی و محدودیت سرعت حتی در اتوبانهای خالی بین ملبورن و سیدنی از جمله موارد قابل تامل در این کشور است .
تولید ناخالص ملی این کشور بیش از ٩٠٠ میلیارد دلار است که پنجاه در صد بیش از تولید ناخالص ملی ایران (بیش از ۶٠٠ میلیارد دلا) است. این درحالی است که جمعیت این کشور حدود ٢٣ میلیون نفر است که پنجاه درصد جمعیت آن شاغل هستند و بهره وری نیروی انسانی و سرمایه در این کشور به نسبت ایران بسیار بالاست. سهم بخش صنعت ومعدن در اقتصاد این کشور ٢٧ درصد و مشابه ایران است، ولی سهم بخش خدمات حدود ۶٧ درصد و سهم کشاورزی کمی بیش از ٣ درصد است .
درآمد سرانه مردم این کشور ۴٣ هزار دلار و هزینه یک ساعت کار نیروی انسانی ساده ٢۵ دلار است و این یکی از دلایل جذابیت استرالیا برای مهاجرت است. حدود ۴٠ هزار ایرانی در استرالیا زندگی میکنند که سه هزار نفر آنان دانشجو هستند .
درصد مالیات به تولید ناخالص ملی در این کشور بیش از ٣٠ درصد است در حالیکه در ایران کمتر از ٧ درصد است و بودجه سالانه دولت حدود ۴٠٠ میلیارد دلار و دولت برای ایجاد زیر ساختها و رفاه اجتماعی خود را مسئول دانسته و باید پاسخگو باشد .
صنایع خودرو سازی، معدنی و مواد غذایی از رونق نسبی برخوردار است ولی هزینه بالای نیروی کار خودرو سازان بزرگ نظیر فورد و اپل را مجبور کرده که در آینده زود کارخانههای خود را تعطیل کنند .
استرالیا انرژی مورد نیاز خود را در اختیار دارد و نیازی به واردات نفت خام و گاز ندارد ولی ظرفیت پالایشی آن حدود ۵٠٠ هزار بشکه و از ٩ پالایشگاه ۴ تا در حال تعطیلی به سر میبرد و این کشور ترجیح میدهد فراوردههای نفتی را از سنگاپور وارد نماید .
رفاه جامعه بیش از سطح اقتصاد کشور است و من در جستجوی علت آن هستم، بررسی ها نشان میدهد که بخشی از آن ناشی از صادرات مواد معدنی و قسمتی از رفاه نیز به علت درآمد سالانه ٣۵ میلیاردی از توریسم است ولی مهمترین بخش عمده آن به علت سرمایه گذاری بیش از ۶٠٠ میلیارد دلاری مستقیم خارجی است .
اما نکته قابل تامل در اقتصاد استرالیا بدهی ١۵٠٠ میلیارد دلاری خارجی این کشور است که نقطه آشیل اقتصاد این کشور است و به نظر میرسد رفاه امروز جامعه به قیمت بدهی وحشتناک نسل آینده باشد .
اخیرا آمریکا به علت تحولات بازار نفت و بینیازی به نفت خاور میانه اولویت سیاست خارجی خود را به این منطقه اختصاص داده و مشغول ساخت پایگاه بزرگ نظامی در استرالیا است و بیش از۶٠ میلیارد دلار در حال سرمایه گذاری در این کشور است. آمریکا در نظر دارد از این منطقه جنوب شرقی آسیا و خصوصا چین را کنترل کند .
دولت این کشور به علت عضویت در حوزه بریتانیا و روابط نزدیک با آمریکا به حداقل روابط با ایران اکتفا کرده و علاقهای به توسعه روابط ندارد و مهاجرت غیر قانونی ایرانیان هم مزید بر علت شده تا روابط حسنه شکل نگیرد. صادرات نه ماهه ایران به استرالیا حدود ١٨ میلیون دلار و شامل کف پوش، پسته، خرما و زعفران است .
واردات ایران از استرالیا بیش از ١۵۵ میلیون دلار بوده که عمدتا گندم، پشم و گوشت را شامل میشود، اما پتانسیل صادرات ایران به این کشور بیش از این رقمها است و بهبود روابط سیاسی در توسعه روابط اقتصادی بسیار موثر است .
دیدگاه تان را بنویسید