آیا در یک قدمی جنگ هستیم؟

 ماشاءالله شمس الواعظین در خبرآنلاین:

آمریکا به دنبال کسب یک پیروزی است. اما اینکه این پیروزی از طریق عملیات زمینی به دست خواهد آمد یا اینکه این اقدامات صرفاً پوششی برای انجام عملیات دیگری است، محل بحث است. 

آنچه هم‌اکنون در حال وقوع است، این است که ایالات متحده عملیات نظامی خود را در منطقه خاکستری فرماندهی و دنبال می‌کند؛ در گذشته این‌گونه نبود. موضع آمریکا بسیار غبارآلود و مبهم است. این وضعیت می‌تواند ناشی این فرضیه باشد که ایالات متحده و فرماندهان نظامی آن دچار سردرگمی هستند.

معتقدم ایالات متحده جنگی با مقیاس، وسعت و عمق یک جنگ گسترده را در خاک ایران آغاز نخواهد کرد. این نکته مهمی است.

یا شدت حملات کاهش پیدا خواهد کرد یا به‌تدریج شاهد چرخش به سمت تلاش‌های دیپلماتیک خواهیم بود. تصور من این است که طی حدود یک هفته آینده، تحول مهمی در وضعیت یا فاز کنونی جنگ رخ خواهد داد و مشخص می‌شود که در میان‌مدت و از نظر تاکتیکی، به کدام سمت حرکت می‌کنیم.

واشنگتن به دنبال آن است که چراغ سبز ازسرگیری مذاکرات از تهران روشن شود و خودش ابتکار عمل را در این زمینه به دست نگیرد. دلیلش هم این است که معتقدند اگر این بار ایالات متحده مانند جنگ ۴۰ روزه، پیشنهاد آتش‌بس را مطرح کند، ایران دست برتر را خواهد داشت و ممکن است امتیازهایی فراتر از مفاد یادداشت تفاهم به دست آورد.

اگر وضعیت فعلی ادامه پیدا کند، ایران می‌تواند ایالات متحده را با پیامدهای احتمالی بسته شدن تنگه هرمز و اختلال در انتقال انرژی به بازارهای جهانی مواجه کند. 

ایران از سه عنصر مهم برخوردار است که کمتر مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گیرد. این سه عنصر در واقع سه مزیت تعیین‌کننده برای ایران هستند؛ جغرافیا، زمان و توان مذاکراتی. 

اگر دقت کنید، تقریباً همه پیشنهادها از آن سو به تهران ارسال می‌شود، نه از طرف ایران به آمریکا. این موضوع، از نگاه من، نشان می‌دهد که ایران ابتکار عمل در روند مذاکرات را هم در اختیار دارد و هر زمان که اراده کند، می‌تواند این روند را گسترش دهد یا متوقف سازد.