عوامل رشد ادبیات از نگاه فریدون جنیدی

به گزارش نامه نیوز، این شاهنامه‌پژوه درباره عوامل رشد ادبیات در هر کشوری از جمله ایران؛ گفت: خواهی نخواهی آزادی در گفتار و سخن ممکن است باعث رشد و توسعه ادبیات شود؛ منتها به شرطی که به بنیادها و پایه‌های فرهنگی توجه شود. او در ادامه اظهار کرد: در این زمینه هرچه به بنیادها و ریشه‌های فرهنگی یک کشور توجه شود، احتمال شکوفایی شاخ و برگ‌ها هم بیش‌تر است. راه چاره در این‌باره نیز آگاهی از زبان و فرهنگ و اندیشه ایران باستان است. منظورم از آگاهی هم آگاهی فرهنگی است. این درحالی است که در کشور ما نه در مدرسه‌ها و نه در دانشگاه‌ها نه تنها به این موضوع توجه نمی‌شود بلکه پرداختن به آن را مسدود و محدود هم می‌کنند. جنیدی با بیان این‌که توجه به ریشه‌های فرهنگ ایران باستان باعث حرکت فرهنگی و شکوفایی شاخ و برگ‌ها می‌شود، گفت: ما ایرانیان گنجی گران‌بها به نام «شاهنامه فردوسی» داریم، اما از آن بهره نمی‌بریم؛ در صورتی‌که همه ایرانیان باید «شاهنامه» را بخوانند تا از ریشه‌ها آگاه شوند. او با بیان این‌که رهایی از ریشه ممکن نیست، ادامه داد: خواهی نخواهی وقتی نویسنده آگاهی بیش‌تری از درخت کهنسال فرهنگ داشته باشد، بهتر می‌تواند به خلق ادبیات دست بزند. جنیدی همچنین گفت: مسئولان می‌توانند برای رشد و بالندگی فرهنگ و ادبیات در مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها مقدمات را فراهم کنند اما در مدرسه‌ها و دانشگاه‌های ما نه به فرهنگ نه به زبان‌های باستانی توجهی نمی‌شود. فریدون جنیدی متولد سال 1318 در نیشابور است که علاوه بر 30 سال پژوهش بر روی «شاهنامه» و ویرایش آن، تاکنون حدود 30 جلد کتاب درباره‌ فرهنگ و تاریخ ایران نوشته، که از جمله‌ به «زندگی و مهاجرت آریاییان بر پایه‌ گفتارهای ایران»، «فرهنگ واژه‌های اوستایی»، «حقوق بشر جهان امروز و حقوق جهان در ایران باستان»، «نامه‌ فرهنگ ایران»، «داستان‌های شاهنامه»، «سرگذشت ایران» و «داستان ایران بر بنیاد گفتارهای ایرانی» می‌توان اشاره کرد.

منبع: ایسنا